Uğurlu Apartmanı & İşlerle Düşler'den yeni bir post!

Bizdeki Ugurlu'nun hikayesi iki yil önce tam da bu zamanlarda başladı. Nisan ayinin başlarıydi kolları sıvayıp işe koyulmamız. Rölöve ve Restitüsyon projeleri büyük bir emek ve dikkatle hazırlandı. Ve çok da kısa bir süre de -'emegi geçenlere postta tesekkurlerimiz sunulmuş:), destekleri için tekrar teşekkür ediyoruz'- sonucunda ne de guzel bir iş başardık sevgili arkadaşımla.

Şafefe'den yeni bir post iki gün önce sizlerle bulustu! Yazilarini ilgiyle takip ettiğim 'İşlerle Düşler' in son yayını, Şişhane'deki Uğurlu Apartmani. Şişhanedeki İKSV binasının hemen arka tarafında daha iki ay önceye kadar var olan bu guzel 1900'lerin ilk yarısının apartmanı hakkında detaylı bilgiyi ve hikayesini 'işlerle Düşler' de bulabilirsiniz.
Artık sözü Şafefe'ye bırakıyorum...
http://islerledusler.blogspot.com/2013/04/ugurlu-olsun.html

Mimarlar Dik Durur

Uzunca zamandır sadece kendimle paylaştığım bu bölümün ilk yazısını tam da bu gün yayınlama zamanı. Keyfimin zirvesinde olduğum şu dakikalarda taslağımı, İstanbul-Antalya uçağında hazırlamaya başladım.
Benim için yolculuğun en keyifli anlarından birisi kitap okumak.Hele bir de yepyeni bir yer keşfinde değil de, bildiğin, ezberinde olan bir yolsa..Bu kısacık ama kafa tazelemek için fazlasıyla yeterli güney tatilime, uzunca bir süredir rafta sırasını bekleyen bu şahane kitabımla başlıyorum. Tatil süresince keyiflenerek okuduğum bölümleri zaman zaman sizinle paylaşacağım.

Doğan Hasoğlu'nun hazırladığı kitaptaki öykülerde geçen olaylar ve kişiler tamamen gerçek. Ve kitaba renk katan el çizimleri karikatür ve portreler karikatürist, ressam ve mimar Güngör Kabakçıoğluna ait. Ayrıca 4. Baskıda eklenmiş yeni öyküler var. Bir solukta zevkle okuyabileceğiniz kitap için illa mimar olmanız gerekmiyor.

Yukarıda yazan ikinci hikayeyi kim bilir kaç kez yaşadık, ben sayısını unuttum.

Günlerden Bienal

Sonunda haftalardır bir türlü vakit bulup gidemediğim Tasarım Bienaline, geçtiğimiz cumartesi gidebildik! Tabiki günümüzü, öncelikle keyifli bir sabah kahvaltısıyla açmadan olmazdı. Kendimizi yediklerimize ve sohbetin tadına kaptırmış gidiyorken bir de baktık ki günü neredeyse yarılamışız. Ehh artık bu kadar oburluk yeter diyip kendimizi İstanbul Modern Sanatlar Müzesi'ne attık...

Bianel'in ilk etabı olan musibet sergisinin birbirinden farklı 32 tasarım odası var.Ve hepsi görülmeye değer!

Bunlar çok beğendiğim fotoğraflardan sadece birkaçı...İtiraf etmeliyim, kendimi o kadar kaptırmıştım ki gezmeye, bir çoğunu fotoğraflamayı unutmuşum. Ama biraz merak uyandırdıysam bana o da yeter.
32 kabinin tamamına bayıldım desem yalan olur. İçlerinden kendime göre kayırdıklarım oldu elbette...

Nefis bademli sufle yanında vanilyalı dondurma topları ve eşlikçisi espresso macchiato...

...İki saatin sonunda da, hazır da gelmişken, İstanbul Modern'in şahane kafesinde bir yorgunluk kahvesi içip, kendi aramızda bienal hakkında daha koyu yorumları yapmadan ayrılmak olmaz dedik!
Sıradaki durak, küratörlüğünü Joseph Grima'nın yaptığı, Bienal'in ikinci durağı olan Adhokrasi Sergisi!